|
اســم اعظم و خلاصه اي از جوشن كبير
* ميدانيم دعاي جوشن سخنان خداوند است كه توسط حضرت جبرائيل بر پيامبر اكرم ص براي در امان ماندن پيامبر و پيروانش از شيطان و شيطان صفتان نازل شده و از جمله خواص آن است *259* اگر بر كفنت نوشته شود حق تعالي حيا فرمايد كه تو را به آتش عذاب كند
*هركس جوشن را بخواند،خداوند براي او ليله القدر را روزي فرمايد و نيز هفتاد هزار فرشته خلق كند تا تسبيح و تقديس كنند خدا را و ثوابش را براي او قرار دهند.
* هر كس آنرا سه مرتبه بخواند حقتعالي جسد او را بر آتش جهنم حرام فرمايد و در عوض بهشت را بر او واجب نمايد و نيز ملكي براي او موكل كند تا او را از معاصي و انجام گناه حفظ كند و مدت حيات خود را در امان خدا باشد.
* لازم به ذكر است كه اين دعا شامل صد فصل است كه هر فصل مشتمل بر ده اسم الهي مي باشد
* و در پايان هر فصلش ميخوانيم{ سُبحانَك يا لا اِلهَ اِلّا اَنتَ اَلْغَوثَ اَلغَوثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ } يعني پاك و منزهي خدا ، اي آنكه جز تو نيست فرياد رسي ، رها ساز ما را از آتش ، اي پرورگار
* ميدانيم كه خداوند داراي 1001 اسم و ذات است كه همه آنها در جوشن آمده كه هزارتاي آن معلوم و يكي از آنها كه همان اسم اعظم خداست مخفي است كه فقط آنهايي كه روحشان به جسمشان غلبه دارد ( اكثر ما جسممان بر روحمان غلبه دارد ) و انسانهاي مغرب درگاهش آنرا درك و احساس ميكنند و هركس اسم اعظم خدا را بداند ميتواند حتي به كل دنيا تسلط يابد
* اسم اعظم خدايتعالى آنست كه افتتاح او اللّه و اختتام او هُوَ است و حروفش نقطه ندارد وَلا يَتَغَيَّرُ قَرائَتُهُ اُعْرِبَ اَمْ لَمْ يُعْرَبْ
* علاوه بر جوشن ، احتمال وجود اسم اعظم خدا در پنج آيه زير از قرآن كريم وجود دارد.
* هر كس پنج آيه مباركه زير را وِرد خود قرار دهد و هر روز يازده مرتبه بخواند هر آينه آسان شود براى او هر مهمّى از كُلّى و جُزئى بزودى و هر خواسته اي داشته باشي مستجاب ميشود انشاءالله تعالى
{ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم }
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لَا نَوْمٌ لَّهُ مَا فىِ السَّمَوَتِ وَ مَا فىِ الْأَرْضِ مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَينَْ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ وَ لَا يُحِيطُونَ بِشىَْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَا يَُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلىُِّ الْعَظِيمُ
آن خدائى كه غير از او خدائى نيست: زنده (و) پاينده است. خمارى و خواب او را نميگيرد. آنچه كه در آسمانها و زمين ميباشد اختصاص به او دارد كيست كه بتواند بجز با اذن او نزد او شفاعت نمايد. خدا آنچه را كه در جلو و پشت سر مردم است ميداند. آنان بچيزى از علم او احاطه ندارند مگر آنچه را كه او بخواهد. كرسى يعنى علم خدا آسمانها و زمين را فراگرفته است. و نگاهدارى آنها بر او گران نيست و خدا برتر و بزرگوار ميباشد
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ(2) نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَينَْ يَدَيْهِ وَ أَنزَلَ التَّوْرَئةَ وَ الْانجِيلَ(3) مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَ أَنزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بَِايَتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ(4)
2- خدائى غير از آن خدائى كه زنده و پاينده است وجود ندارد3- او كتاب بر حق يعنى قرآن را در حالى بر تو فرو فرستاد كه آنچه را پيش از خودش بوده تصديق مينمايد4- و قبلا تورات و انجيل را نازل كرد تا براى مردم باعث هدايت شوند و فرقان را فرو فرستاد ، براى آنان كه به آيات خدا ايمان نمىآورند عذابى سخت مهياست، و خدا پيروزمند و انتقام گيرنده است.
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلىَ يَوْمِ الْقِيَمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا(87)
اللَّه خدايى است كه هيچ خدايى جز او نيست. به تحقيق همه شما را در روز قيامت- كه هيچ شكى در آن نيست- گرد مىآورد و چه كسى از خدا به گفتار راستگوىتر است؟ (87)
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الحُْسْنىَ(8)
8- خدا آن خدائى است كه جز او خدائى وجود ندارد. نامهاى نيك به خدا اختصاص دارد
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلىَ اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ(13)
خداى يكتاست كه هيچ خدايى جز او نيست. مؤمنان البته بر خداى يكتا توكل كنند. (13)
فضیلت و اهمیت ایه الکرسی
* حضرت علي عليه السّلام ميفرمايد:از پيامبرص شنيدم كه ميفرمودند: كسيكه آية الكرسى را بعد از هر نماز واجب بخواند چيزى مانع وى نميشود كه داخل بهشت شود مگر موت.
* كسيكه آية الكرسى را در موقع خواب خود بخواند خدا او را با همسايه و همسايه همسايهاش در امان خواهد داشت (از بلاهاي زلزله و حوادث طبيعي و از دزد و ...)
*يا علي! در آية- الكرسى پنجاه كلمه است كه هر كلمهاى داراى پنجاه بركت ميباشد
*از پيامبر گرامى اسلام ص نقل شده است كه از ابى بن كعب سؤال كرد و فرمود: كدام آيه برترين آيه كتاب اللَّه است؟ عرض كرد: اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ،
* پيامبر ص دست بر سينه او زد و فرمود: دانش بر تو گوارا باد، سوگند به كسى كه جان محمد ص در دست او است اين آيه داراى دو زبان و دو لب است كه در پايه عرش الهى تسبيح و تقديس خدا مىگويد.
* امام باقر ع ميفرمايند: هر كس آية الكرسى را يك بار بخواند، خداوند هزار امر ناخوش آيند از امور ناخوش آيند دنيا، و هزار امر ناخوش آيند از آخرت را از او بر طرف مىكند كه آسانترين ناخوش آيند دنيا، فقر، و آسانترين ناخوش آيند آخرت، عذاب قبر است
* رسول اللَّه ص ميفرمايند:آية الكرسى از گنجى زير عرش الهى به من داده شده است و به هيچ پيامبرى قبل از من داده نشد.
* دو برادر به حضور پيامبر ص رسيدند و عرض كردند براى تجارت به شام مىرويم، به ما تعليم دهيد چه بگوييم (تا از شر اشرار مصون بمانيم) فرمود: هنگامى كه به منزلگاهى رسيديد و نماز عشا را خوانديد، موقعى كه يكى از شما در بستر قرار مىگيرد، تسبيح فاطمه زهرا ع بگويد و سپس آية الكرسى بخواند ، مسلما او از همه چيز در امان خواهد بود تا صبح.
*هر كسى آية الكرسى را به دنبال هر نماز بخواند آن كسى كه متصدّى قبض نفس او مىشود(حضرت عزرائيل) ذو الجلال و الاكرام است، و او مانند كسى است كه با پيامبران خدا جهاد كرده تا به شهادت رسيده باشد
* ابى عبد اللّه (ع) ميفرمايند: براى هر چيزى بلندى و قلّهاى است و بلندى و قلّه قرآن آية الكرسى است.
برترین آیه
ابوذر در جلسه ای خصوصی از پیامبر گرامی(ص) درباره ی برترین آیات پرسید. پیامبر فرمودند:« آیه الکرسی». زیرا در آن آیه ی کریمه، کلمه ی شریف «حیُّن قیوم» ذکر شده است. همچنین گفته شده که در آن اسم اعظم الهی است، چنان که در آن سخن از توحید و علم و قدرت مطلقه خداوند و همچنین عرش و کرسی به میان آمده است.
گرچه ممکن است سوره«فاتحه الکتاب» برترین سوره باشد، زیرا خداوند در تکریم آن می فرماید: (لقد اتیناک سبعاً من المثانی و القرآن العظیم)، چنانچه آن را عصاره قرآن دانسته اند ولی برترین سوره بودن فاتحه الکتاب با برترین آیه بودن آیه الکرسی منافات ندارد، زیرا یکی مربوط به سوره است و دیگری مربوط به آیه؛ یعنی یکی نسبت یابی سوره هاست و دیگری نسبت سنجی بین آیه ها.
بحارالانوار، ج74، ص71 / سوره ی حجر آیه ی 87
|